Verwacht

  • Gezicht van...
  • Rafelroutes
  • Denksels
  • Tekentaal
  • Snippers
  • De volgende editie van Liemers Gezicht verschijnt naar verwachting eind november/begin december
  • Voor eerdere publicaties klik op de rubrieknaam en scroll naar beneden. 

 

   

 

 

MKF20160512 01

Jan de Ruiter

Als dit afscheidsinterview met Jan de Ruiter verschijnt is hij net één dag burgemeester van Zevenaar af. Een terugblik.

Eenzaam heeft hij zich in zijn burgemeestersambt nooit gevoeld, wel soms alleen. “Klankborden met collega’s in het College ligt wat moeilijk voor een burgemeester” zegt Jan de Ruiter. “Bij momenten komen er onderwerpen voorbij die je niet met een ander kunt delen. In die zin is het een solistische functie. Sommigen zullen daar de term eenzaam op plakken. Zelf heb ik die wat geïsoleerde positie nooit als vervelend beschouwd. Die ratio zorgt er ook voor dat ik in crisissituaties sterk ben en kan acteren, zeker voor een burgemeester een handige eigenschap. Voor mijn gevoel was ik altijd makkelijk benaderbaar, al zal de hoogste score voor empathie mij voorbijgaan. Mijn attentiewaarde is zo gezegd wel voor verbetering vatbaar. Gelukkig mag een mens zijn hele leven leren en groeien en dit is mijn aandachtspuntje.”

Zichzelf gebleven

Nadat uw aftreden als burgemeester van Zevenaar bekend werd, kopte De Gelderlander: ‘Hij wordt aimabel en voorkomend genoemd, maar ook ongrijpbaar’. Aimabel en voorkomend klinken vriendelijk, wat vindt u van ongrijpbaar? De Ruiter: “Het is verre van complimenteus en in mijn ogen een onheuse bewoording; ik herken me er volstrekt niet in. Op onduidelijkheid ben ik niet te betrappen, mijn standpunten zijn zonder uitzondering helder en verbaal ben ik sterk genoeg om op basis van argumenten mijn weerwoord te geven. Weglopen komt al evenmin in mijn vocabulaire voor. Hoezo ongrijpbaar?” Nog eentje dan. Volgens opnieuw De Gelderlander waardeert Duivens oud-burgemeester Henk Zomerdijk uw deskundigheid. ‘Maar’ zo luidt het citaat: ‘een goed bestuurder moet ook kunnen verbinden. Dat heb ik bij Jan wel eens gemist.’ De Ruiter: “Los van het feit dat ik nu moet reageren op een citaat uit de krant en het hem niet zelf heb horen zeggen, ben ik in mijn optiek wel degelijk een verbinder. Met eigen opvattingen, dat zeker, maar wel op basis van argumenten. Ik durf te zeggen dat ik altijd mezelf ben gebleven, niet als meeloper te boek sta en evenmin geporteerd ben van mooipraterij. Gebrouilleerde verhoudingen met collega’s zijn mij gelukkig nooit overkomen. Er is mij meerdere malen gezegd dat Didam en Zevenaar niet gefuseerd zijn omdat beide toenmalige burgemeesters elkaar niet verstonden. Ik blijf de hoop koesteren dat Zevenaar en Didam ooit nog één worden.”

Identiteitsboost

Uw voorkeur voor één grote Liemerse gemeente is wijd en zijd bekend. Rijnwaarden is ‘coming’, Angerlo werd 11 jaar geleden aan Zevenaar toegevoegd. Er is kritiek dat deze dorpen zich niet herkennen in hun nieuwe gemeente. Wat vindt u daarvan? “Je kunt je afvragen in welke mate inwoners zich daarmee bezighouden. Aan de andere kant ben ik ervan overtuigd dat de identiteit juist een boost krijgt door het gedwongen opgaan in een grotere gemeente. De inwoners van die dorpen worden zich meer bewust van hun eigenheid en zullen hun gebruiken en tradities nog beter koesteren.” Westervoort en Duiven zijn anders nog steeds niet om.  De Ruiter: “ Maar wie roepen dat een samengaan ten koste gaat van de dorpse identiteit? Wanneer hoor je inwoners die zorg uiten? Mijn inzet voor één Liemerse gemeente was niet uit eigenbelang, ik ben nooit bezig geweest om mijn persoonlijke doelen na te streven. Die intentie ligt ook nu ten grondslag aan mijn besluit om plaats te maken voor een interim burgemeester die het hele proces van de herindeling kan begeleiden.”

Trots

Het is zo cliché, maar toch, waar bent u het meest trots op? “Ik heb niet één wapenfeit, er zijn gelukkig meer zaken waar ik met voldoening op terugkijk. Neem de openheid rond de GVL. Een moeilijk dossier met uitgesproken meningen. Ik moet ineens denken aan de uitspraak ‘als het oordelen begint, stopt het denken’. Het stemt me heel tevreden dat veel mensen de moeite namen zich te laten voorlichten en daardoor met meer begrip naar huis gingen. Dat betekent geen onmiddellijke ommezwaai in hun overtuiging, het geeft wel ruimte voor meer nuance en dat is pure winst. Een andere trots is het nieuwe gemeentehuis dat we binnen de tijdsplanning en, heel belangrijk, binnen budget hebben kunnen realiseren. Twee uitzonderlijke prestaties, echt uniek, hoe vaak lopen tijd en geld niet uit de pas met forse kostenoverschrijdingen tot gevolg? Het deed me goed bezoekers tijdens de open dag op het gemeentehuis te horen zeggen dat het er mooi en sober uitziet. Een ander onderwerp waar ik blij van word zijn de stedencontacten. Nog altijd zien we kans om die band overeind te houden en zeker in het huidige versnipperd geraakte Europa, is het belangrijk om daar tijd en energie in te blijven steken. Dan is er de gemeentelijke organisatie zelf waar ik met tevredenheid naar kijk. Van een verkokerde organisatie is het doorontwikkeld tot een dynamisch directiemodel, een modern bedrijf dat staat als een huis en klaar is voor de komende decennia.”

Doorwaakte nachten

“Moeilijke momenten zijn mij evenmin voorbijgegaan. In 2013 kreeg Zevenaar met een moord te maken, de gemeente werd geteisterd door een paar vreselijke branden die voor veel persoonlijk verdriet en dierenleed hebben gezorgd. Dat zijn dramatische en traumatische situaties die er fors ingehakt hebben. Het lukte me om een goede balans te vinden tussen formele en emotionele betrokkenheid. Als het op ambtelijk vlak aankomt, hebben sommige personeelsdossiers me hoofdbrekens gekost, net als de contracten met Solidiam; ik zou andere keuzes gemaakt hebben. Ook heb ik weleens wakker gelegen van de manier waarop raad en college met elkaar omgingen.”

Gebrek aan kwaliteit

Sommige burgemeesters voelen zich een burgervader. Hoe was dat voor u? “In de strikte zin van het woord voelde ik mij geen burgervader. Als bestuurder van Zevenaar was ik graag aanwezig bij een 60-jarig huwelijk, als het eerste schot op het schuttersfeest werd gelost, bij de processie en zo zijn er nog wel meer memorabele momenten te noemen. Daarnaast heb ik mijn deskundigheid en forse bestuurlijke ervaring met plezier ingezet om politiek en wethouders van advies te voorzien als dat me werd gevraagd. Soms betekende dat acteren achter de schermen. Het is me opgevallen dat de laatste tijd de behoefte aan mijn adviezen wat afneemt; ook de politiek is onderhevig aan een veranderende wereld. Dat neemt niet weg dat mijn ergernis over onvoldoende bestuurlijke kwaliteit niets aan kracht heeft ingeboet. Ik heb mensen daar altijd op aan gesproken. Voor mij zijn er een paar kernwoorden die persoonlijke drijfveren zouden moeten overstijgen en dat zijn onafhankelijkheid, deskundigheid en professionaliteit. Helaas blijkt de praktijk soms een andere.”

Missen

Wat zult u missen? “Van het contact met de mensen heb ik altijd genoten en het houden van toespraakjes ervaar ik nog steeds als een bron van plezier. Wat de gemeentelijke organisatie betreft zal ik de loyaliteit en de professionaliteit zeker missen en natuurlijk Josina, mijn secretaresse. Met haar heb ik altijd een warme en fijne band gehad.”

Verknocht aan de Liemers

Hoe ziet uw toekomst eruit? “Eerst wil ik tot rust komen. Het burgemeestersambt is geen baan, maar een manier van leven. Je bent er 24 uur per dag / 7 dagen per week mee bezig. Ik zie wel hoe het loopt, ik hoef niet perse weer ergens burgemeester of interim burgemeester te worden. Mijn blikveld is ruimer dan dat. Ik hoop tijd te krijgen voor mijn dissertatie over de verzorgingsstaat. Ik moet nog heel veel werk verzetten, een datum waarop ik wil promoveren is er zelfs nog niet. Dan is er de kunst. Kunst en cultuur zijn ingebed in mijn leven en die rol blijft onverminderd groot. In november mag ik als voorzitter de Sieger White award uitreiken aan Casper Verborg, ik kijk er naar uit. Op 5 oktober doe ik nog mee aan het burgemeesters- diner, een benefietavond voor de ALS-stichting. Samen met Mariël Cornelissen van Careza De Kroon uit Oud-Zevenaar, een topkok in mijn ogen, ga ik koken. Meer dan wat assisteren zal het niet worden, mijn culinaire ontwikkeling is gestopt tegelijk met mijn studententijd. Ik ga liever lekker en gezellig eten, dan dat ik zelf in potten en pannen roer. Kortom, achter de geraniums wegduiken zal het niet worden. Ik ben verknocht aan de Liemers en het Rijnstrangengebied. Ik ben burgemeester van Zevenaar geworden omdat ik hier wilde wonen en daar is niets aan veranderd.”

door José Vleeming

Deel