Verwacht

  • Gezicht van...
  • Rafelroutes
  • Snippers


  • De volgende editie verschijnt naar verwachting op vrijdag 24 april 2020.
  • Voor eerdere publicaties klik op de rubrieknaam en scroll naar beneden. 

 

   

 

 

spreeuwen

Spektakel boven de Liemers

Ik zit buiten op het terras in de schaduw van de pergola.
Ondertussen probeer ik een gesprek met mijn dochter te voeren. Dat gaat moeizaam en dat komt niet omdat ik niet goed bij stem ben.

Er zijn er echter in de buurt die nog beter lawaai kunnen maken dan ik. En masse zitten ze boven in de platanen te murmelen, te praten, te ruziën en te krijsen.

De afgelopen jaren waren er opvallend weinig maar dit voorjaar is het ze kennelijk erg goed gegaan .
Hun jongen kunnen nu vliegen en dan sluiten de gezinnetjes zich bij elkaar aan tot grote groepen. 

 In de tuin naast de onze staan een aantal kersenbomen en die hebben ze gevonden.
Ze zijn de nachtmerrie voor elke kweker, want netjes je bordje leegeten dat leren ze thuis niet. Nee, ze pikken kleine hapjes uit elke vrucht met als gevolg; bomen vol rottende kersen.

Gelukkig hoeft onze buurman er niet van te leven en mogen ze ongestoord hun buikjes rond eten.
Daarna gaan ze en masse tevreden zitten babbelen. Een hele variatie aan geluiden hebben ze tot hun beschikking. Naar elkaar luisteren is er echter niet bij want  het wordt letterlijk een oorverdovende kakafonie.

Dan, tegen het einde van de dag, wordt het steeds stiller achter ons huis. Telkens zie je ze in kleine groepjes opstijgen en richting de Rijnstrangen vliegen. Daar ziet de lucht eruit ziet alsof er vegen zwarte verf in drijven waar iemand woest in roert.  In steeds grotere groepen  zwieren en zwaaien de vogels in het rond. Ze scheuren laag over het riet, zwenken om een boom heen, stijgen razendsnel op om zich het volgende moment weer richting rietkraag te storten.  Groter en groter worden de groepen. Een fascinerend spektakel. 

Zorg dat je een uur voor zonsondergang ergens bij een rietveld bent. Het zwermen van de spreeuwen is echt de moeite waard.
door Karin Holtslag