Verwacht

  • Gezicht van...
  • Rafelroutes
  • Denksels
  • Tekentaal
  • Snippers
  • De volgende editie van Liemers Gezicht verschijnt naar verwachting eind september.
  • Voor eerdere publicaties klik op de rubrieknaam en scroll naar beneden. 

 

   

 

 

MKF20160703 02 rijnwaarden kopie

We zijn begonnen….

Het is als de late-avond-lokroep van Pauw; enthousiast en nieuwsgierig. Denk er vier gedreven fietsers en een beetje humor bij en je hebt de sfeer van het project rafelrandjes, voluit ‘Langs de rafelranden van de Liemers’ te pakken.

Waarom één zwaluw nog geen zomer maakt, snapte ik die vrijdag de zevende april al na de eerste kilometers. De felle voorjaarszon werd op haar kop gezeten door een fikse windkracht vier. Handschoenen lagen thuis op de kast. Het mocht de pret niet drukken; we waren begonnen….. 

'De mannen' en ik
Het idee was er al langer. In mijn hoofd dan, dat wel. Stilletjes aan gelukkig ook in andermans hoofd. Want het groepje dat het project ‘Langs de rafelranden van de Liemers’ vorm gaat geven is opgetuigd en uitgegroeid tot vier mensen. Mijn persoontje en drie deskundige mannen. Deskundig op de fiets, ik moet zelfs met mijn e-bike pootaan fietsen, niet minder waar het gaat om kennis over de omgeving. 

‘De mannen’ zijn André Klein, Wim Verbiesen en Henk Willemsen. ‘Nurture’ Gelders Eilanders pur sang. Alle drie met een eigen specialiteit. Kent Henk elk wegje, paadje, hobbeltje of grenspaaltje, Wim weet zo’n beetje alles over de historie van de streek. André zorgt voor het overzicht en houdt ons bij de les als we dreigen af te dwalen in geschiedkundige krochten. En ik, ik interview, schrijf, fotografeer en zorg dat het project straks staat als een huis. En natuurlijk fiets ik mee.

Tommy Wieringa
Zonder dat hij het zich bewust is, ligt bij Tommy Wieringa de oorsprong van dit project. Het is alweer zo’n vijf jaar geleden dat hij in het VPRO-programma ‘De Grens’ de rafelranden van Nederland verkende. In een poging antwoorden te krijgen op de vraag waarom grenzen lopen zoals ze lopen en hoe grenzen ons verdelen of juist verenigen. Het klikte tussen mij en het ‘rafelrandje’. Een mooi woord dat ergens diep in mij vibreerde en zich vasthaakte in mijn ziel. 

Ruim begrip
Rafelrand staat voor zoveel. Een rafelige rand. Wat slordig, tikkie onverzorgd wellicht. Niet rechttoe, rechtaan, maar slingerend, bochtig en soms onbegrijpelijk. Als de Liemerse grens. Rafels ook als nadagen van iets dat ooit fraai was en tegelijkertijd de opmaat naar een nieuw leven kan zijn. Zoals de vele draadjes van een uitgerafeld stukje stof het geheim van een nog te ontginnen maagdelijk lapje herbergen. Maar ook uitrafelen in de betekenis van uitpluizen. Naspeuren, onderzoeken wat de omgeving, de bewoners of de historie verborgen houden. 

Van alles wat
Het project ‘Langs de rafelranden van de Liemers’ gaat op speurtocht langs drie rivieren: IJssel, Rijn, Oude IJssel, en de grens met Duitsland bij Elten. De echte Liemers zoals historici die duiden. Het traject is mij niet vreemd. Samen met Carin Holtslag van IVN/NME heb ik de 80-90 kilometer lange omtrek al gelopen. Het fascineerde en vroeg om meer. We gaan nu voor het echie; fietsen langs de grenzen, op zoek naar mooie routes en boeiende rafeltjes. In Liemers Gezicht zullen met regelmaat interviews, tips, points of interest en cultuurhistorische weetjes verschijnen. En straks natuurlijk spiksplinternieuwe rafelige routes om te fietsen en te wandelen, alles in de rubriek ‘Rafeltjes’ te vinden. Kortom, blijf ons volgen. 

Soms veroorloof ik me wat extra aandacht voor een toeristische activiteit op het Gelders Eiland. Geen zorg. Een kokerrok heb ik wel, een kokerblik niet. Het is meer een blijk van waardering richting de drie die mij een fantastische dienst bewijzen met hun ondersteuning. Inmiddels benieuwd naar ‘de mannen’? In een van de komende edities van Liemers Gezicht stel ik ze voor.
door José Vleeming

Excursie: op zondag 6 mei een excursie naar Schenkenschanz 

Deel